پارلمان‌نیوز:در حالی سالگرد درگذشت مرحوم محمدعلی سعدایی، نماینده فقید مردم جهرم در مجلس ششم را پشت سر می‌گذاریم که اهالی وبلاگستان از جهرم و آن‌هایی که مرحوم سعدایی را از نزدیک می‌شناختند هریک به طریقی در این روز به وصف روش و منش زندگی سیاسی و اجتماعی از مرد فرهیخته پرداخته‌اند.

به گزارش پایگاه خبری فراکسیون خط امام(ره)مجلس«پارلمان‌نیوز»، سیدعلی تراب از جمله این وبلاگ‌نویسان است که با یادآوری نوشتاری از مرحوم سعدایی در چندخط به تجلیل از نماینده شهر خود در مجلس ششم پرداخته است.

در این نوشتار که مرحوم سعدایی حدود چهار سال قبل به رشته تحریر درآورده بودشش راه زندگی کردن را سعدایی از دیدگاه خود بیان کرده است او گفته که باید اینگونه زندگی کنیم: شاد اما دلسوز، مصمم اما بی خیال، متواضع اما سربلند،  مهربان اما جدی، سبز اما بی‌ریا، عاشق اما عاقل.»

این وبلاگ‌نویس و خبرنگار جهرمی بعد از یادآوری این مطلب در وبلاگ خود، «چترنوشت»، نوشته است:

"هنوز ۲۴ مهر ۸۷ ساعت ۱۲دردناک ترین لحظه زندگی من هست هنوز نمی دانم چگونه فقدانش را باور کنم...

حاج سعید سعدایی از دوران کودکی می شناختم. همسایه منزل مادر بزرگ بودند نمی دانم از کدام ویژگی این خانواده نقل کنم زیرا اخلاق سلیم و اصالت اجتماعی این خانواده خود گویای همه خصلت های این بیت شریف هست.از هر فرد جهرمی سئوال کنی شخصیت خانوادگی خاندان سعدایی ارج می نهد.روضه  امام حسین این منزل سالهاست در جهرم مشهور است.

خلاصه قصدم این بود تا بگویم مهندس سعدایی در چنین خانواده ای پای به عرصه خدمت گذاشته بود. نیازی به فعالیت نداشت زیرا از خانواده ای از نظر مالی یکی از خانواده های بزرگ اما صادق پای به عرصه حیات گذاشته بود اما خدمت به مردم را از مکتب معلمان دین همچون مولاعلی(ع) به ارث برده بود و  به نظرم خدمت صادقانه و بدون عوام فریبی خود نوعی سیادت است. در طول خدمت برای خود چیزی نخواست و مردی بی ادعا اما پر تلاش و فکور بود. سعدایی به امام خمینی و روحانیونی همچون آیت اله آیت اللهی امام جمعه فقید جهرم و دیگر بزرگان تا اخرین لحظات ویژه ای داشت و از مسئله مداحی گرایی جامعه  و ظهور بنیاد گرایان رنج می برد

مهندس سعدایی در جهاد سازندگی جهرم این نهاد مردمی را پرآوازه کرده بود و تلاش غیورمردان این عرصه تلاش با مدیریت این عزیز صد چندان شده بود. همین طور دوران استانداری بوشهر مدتی سرپرست و معاون بود در دیار کرمانشاه سعدایی که آن زمان معاون عمرانی بود  هنوز محبوب و مشهور است و استان فارس به نظرم مهمترین دوران اصلاحات از دست داد. مهندس سعدایی در مدت کوتاهی در حوزه سیاسی امنیتی استان برای کاندیداتوری جهرم ثبت نام کرد و با رای قاطع مردم به مجلس راه یافت.

جهرم هنوز به خود می بالد که مهندس سعدایی مردانی را همراهی می کرد که امروز هرکدام مدیری برای این کشور باشند. هنوز خدمات حاج سعید در جهاد سازندگی و احداث (نیروگاه و سد سلمان) مردم به روشنی یاد می کنند و وقتی بیت معظم آیت الهی و مخالفین از ادب و اخلاق او همچنین خدمات وی به نیکی یاد می کنند به خود می بالم که چه معلمی داشتم و از خود بی خود میشم که کاش سهل انگار نبودم و بیشتر از درس ها استفاده می کردم. حاج سعید در عین سادگی بزرگ بود.

 در این یک سال چه خوبی ها از موافقین و مخالفین شنیدم و چه حرف ها هم در دلم نگه داشتم تا روزی بگویم محمد علی سعدایی خدماتی داشت که جهرم را برای سالها بیمه کرد.

روزی دوستی از خدمات جهاد و حمل سیمان توسط حاج سعید می گفت دیگری از ایمان واقعی و صداقت  همکاری از راست گویی او می گفت البته خبرنگاری از مشهورین صداوسیما از بزرگواری او می گفت، همه و همه از مردی می گفتند که برای جهرم شهره خاص و عام بود.

خلاصه محمد علی سعدایی با انبوهی از درس ها و سختی ها رفت در این اواخر با بیماری قلبی و ساختن پرونده ای مثل همه پرونده های رایج رنج می برد. درد حاج سعید رو دراین یکی مورد  درک می کنم چون خودم هم در این خصوص در کار روزنامه نگاری به دادگاه کشیده شدم. کاری نکردی و تابع حقیقت و صداقت هستی اما باید  خارج از مسیر واقعی صف آرایی کنی! چرا...

فقط یادآوری کنم این عزیز ید خدمت صادقانه را بر همه چیز ترجیح داد و دراین راه هم به دیار باقی شتافت.

امیدوارم بعدها گوشه ای از کلام و درس های این عزیز بنویسم و تاریخ خود به زیبایی تلاش های این عزیز را قضاوت خواهد کرد...

خاطرات زندگی صادقانه این معلم عزیز رو هیچگاه از یاد نمی برم. امیدوارم بینش و بی ادعایی او در زندگی سرمشق من باشد. یاد پیامک های درس آموز و واقع بین حاج سعید هم بخیر...او ناشناخته پرکشید و در زندگی هم کلامی از سختی ها بر زبان نیاورد.

دکتر شریعتی انسان ها را به چهار گروه زیر دسته بندی کرده است:

دسته اول ؛ آنانی که وقتی هستند هستند، وقتی که نیستند هم نیستند

عمده آدم‌ها حضورشان مبتنی به فیزیک است. تنها با لمس ابعاد جسمانی آن‌هاست که قابل فهم می‌شوند. بنابراین اینان تنها هویت جسمی دارند.

دسته دوم ؛ آنانی که وقتی هستند نیستند، وقتی که نیستند هم نیستند

مردگانی متحرک در جهان. خود فروختگانی که هویت شان را به ازای چیزی فانی واگذاشته‌اند. بی‌شخصیت‌اند و بی‌اعتبار. هرگز به چشم نمی‌آیند. مرده و زنده‌شان یکی است.

 دسته سوم ؛ آنانی که وقتی هستند هستند، وقتی که نیستند هم هستند

 آدم‌های معتبر و با شخصیت. کسانی که در بودنشان سرشار از حضورند و در نبودنشان هم تاثیرشان را می‌گذارند. کسانی که همواره به خاطر ما می‌مانند. دوستشان داریم و برایشان ارزش و احترام قائلیم.

دسته چهارم ؛ آنانی که وقتی هستند نیستند، وقتی که نیستند هستند

شگفت‌انگیزترین آدم‌ها در زمان بودشان چنان قدرتمند و با شکوه‌اند که ما نمی‌توانیم حضورشان را دریابیم، اما وقتی که از پیش ما می‌روند نرم نرم آهسته آهسته درک می‌کنیم. باز می‌شناسیم. می‌فهمیم که آنان چه بودند. چه می‌گفتند و چه می‌خواستند. ما همیشه عاشق این آدم‌ها هستیم. هزار حرف داریم برایشان. اما وقتی در برابرشان قرار می‌گیریم قفل بر زبانمان می‌زنند. اختیار از ما سلب می‌شود. سکوت می‌کنیم و غرقه در حضور آنان مست می‌شویم و درست در زمانی که می‌روند یادمان می‌آید که چه حرف‌ها داشتیم و نگفتیم. شاید تعداد این‌ها در زندگی هر کدام از ما به تعداد انگشتان دست هم نرسد.

هر چند در تقویم روزی به نام روز مبادا نیست

روحش شاد و آرام برگزیده باد.

خوبی کن و خوش باش به آرامش وجدان /بگذار بگویند فلانی بد دنیاست"

پایگاه خبری فراکسیون خط امام(ره)مجلس«پارلمان‌نیوز»، نیز سالگرد عروح مرحوم سعدایی، نماینده فقید مجلس ششم را گرامی می‌دارد.