پرونده هستهای در نهایت یک موضوع فنی و تخصصی است و به نظر میرسد مشکل فعلی دولت آن است که خود ورود به این پرونده را با ایراد اتهام بیپایه به مسئولان گذشته آغاز کرد و حالا خودش هم گرفتار همان بدگمانی و شائبههای سیاسی است و این مساله روند فنی پرونده را در داخل به حاشیه برده است و اکنون ابهامهای زیادی در مورد نحوه رفتار دولت در این پرونده وجود دارد، بنابراین دولت باید دست از آن سیاست تهمت و تخریب بردارد تا دیگران هم روند صرفا فنی پرونده هستهای را قبول کنند.
2-اگر با فرض در نظر گرفتن مصالح ملی، دولت میتواند برخی روشها را در مذاکره عوض کند باید اینکار را انجام دهد تا خدای ناکرده کار به تحریم صنایع نفت و گاز نکشد زیرا در این صورت توجیه اقتصادی برای ادامه روشهای کنونی در مذاکرات هستهای وجود ندارد.
3-بهترین روش برای مذاکره؛ الف: زدودن شائبههای تبلیغی
ب: شفافیت در مذاکره و دخالت دادن دلسوزان و کارشناسان این مساله در پرونده است.
ج: یکی از ابهامهای موجود در حال حاضر آن است که هنوز افکار عمومی پاسخ نگرفته است که مقدمات مذاکرات وین در کجا فراهم شد و سخنان آقای جلیلی در کمیسیون امنیت ملی هم به این ابهامهای ما پاسخ نداد و ظاهرا آن مذاکراه صد در صد منطبق با خواست نظام نبوده است و اینطور نبوده که مذاکرات جلیلی کاملا هماهنگ شده و مورد تائید باشد.
توضیح: این یادداشت در روزنامه فرهخیتگان در تاریخ 11 آبان منتشر شده است.
